در سال 2024، گسترش خودروهای چینی در خارج از کشور وارد مرحله جدیدی شده است. اگر دو سال گذشته درباره «جنون صادرات» بود، اکنون بحث «ریشه دواندن» است. پس از وضع تعرفه های اضافی تا 38.1 درصد از سوی اتحادیه اروپا بر خودروهای برقی چینی، مدل صادرات خودرو خالص به طور فزاینده ای غیرقابل دفاع شده است. در نتیجه، ساخت کارخانه در خارج از کشور به یک انتخاب رایج در میان خودروسازان پیشرو تبدیل شده است.
BYD فعال ترین بازیگر در این موج کارخانه سازی است. در مجارستان، BYD ساخت اولین کارخانه خودروهای سواری اروپایی خود را با ظرفیت برنامه ریزی شده سالانه 150000 دستگاه اعلام کرد که انتظار می رود تولید تا پایان سال 2025 آغاز شود. در برزیل، BYD زمینی را از کارخانه سابق فورد خریداری کرد و تقریباً سه میلیارد یوان برای ساخت سه کارخانه مونتاژ خودرو، شاسی و باتری سرمایه گذاری کرد. در تایلند، کارخانه BYD در حال حاضر با ظرفیت سالانه 150000 دستگاه، عمدتاً بازار آسیای جنوب شرقی را تامین می کند. کارخانه های ترکیه و مکزیک نیز در مراحل برنامه ریزی هستند.
جیلی و چری به طور مشابه به استقرار خود سرعت می بخشند. جیلی، از طریق برندهای Zeekr و Lynk & Co، قصد دارد کارخانه‌های مونتاژ در اروپا ایجاد کند و از ظرفیت تولید ولوو و پروتون برای هم افزایی استفاده کند. چری اسپانیا را انتخاب کرده و کارخانه سابق نیسان در بارسلونا را تصاحب کرده است، جایی که قصد دارد خودروهای سوختی و برقی تولید کند و به اولین برند مستقل چینی با پایگاه تولید در اروپا تبدیل شود.
پشت این موج ساخت و ساز کارخانه، تغییر خودروسازان چینی از "تفکر صادرات کوتاه مدت" به "تفکر محلی سازی بلندمدت{{1}" نهفته است. در حالی که صادرات وسایل نقلیه خالص سرمایه گذاری اولیه کمی دارد، آنها در معرض نوسانات تعرفه، تغییر سیاست ها و هزینه های لجستیکی هستند. تولید بومی، علیرغم سرمایه‌گذاری اولیه عظیم، می‌تواند موانع تجاری را دور بزند، خودروسازان را به بازارها نزدیک‌تر کند، وجهه برند را بهبود بخشد و از حمایت سیاست‌های محلی بهره‌مند شود.
با این حال، ساخت کارخانه در خارج از کشور آسان نیست. اول، چالش های فرهنگی و مدیریتی وجود دارد. قوانین کار اروپا، سیستم های اتحادیه، و الزامات زیست محیطی به طور قابل توجهی با چین متفاوت است. دوم، موضوع یکپارچه سازی زنجیره تامین وجود دارد. سیستم اجزای بالغ در چین را نمی توان مستقیماً در خارج از کشور تکرار کرد و نیاز به کشت محلی یا معرفی تامین کنندگان دارد. سوم، چالش شناخت برند وجود دارد. حتی با تولید داخلی، اینکه آیا مصرف کنندگان مایل به پرداخت برای یک برند چینی ناآشنا هستند، باز هم نیاز به زمان و شهرت انباشته دارد.
با این وجود، ساخت کارخانه در خارج از کشور به یک روند برگشت ناپذیر تبدیل شده است. برخی از صاحبان صنعت این فرآیند را با "تغییر از فروش میوه از درختان به کاشت درخت در خارج از کشور" مقایسه می کنند. تجارت میوه آسان اما ناپایدار است. کاشتن درخت کار سختی است، اما ده سال بعد، آنها به جنگل تبدیل می شوند.